عبدالصمد حاج صمدی
  • نام:عبدالصمد
  • نام خانوادگی:حاج صمدی
  • تاریخ تولد :1327
  • سال انتخاب :1379
  • برگزیده شده در حوزه :امور هنری

عبدالصّمد حاج صمدی در سال 1327 در شهر تهران دیده به جهان گشود. پدر بزرگوار ایشان فردي متدين بودند كه دروس حوزوي را تا سطوح عالي آموخته و فرزندان خويش را با معارف آسمانی قرآن و اهل بیت علیهم السلام پروريدند. گرایش پدر به خطّ نسخ (قرآنی)، سبب شد در دوران جوانی استاد را به سوی خوشنویسی رهنمون گردند. ایشان به خدمت مرحوم استاد حسن زرین خط رسید و به صورت متناوب در خط نستعلیق خدمت ایشان کسب فیض می‌کرد ولی بعد از اتمام دورة دبیرستان و خدمت سربازی مدّت اندکی به طور جدّی خدمت ایشان به فراگیری مشغول شد. در همین موقع در یکی از ادارات تابعة وزارت اقتصاد یعنی مؤسسة استاندارد استخدام شد و پس از یک سال کار در آن اداره، ازدواج کرد سپس به مکة معظمه مشرف شد. پس از مراجعت از خانة خدا، یک دفتر کاری در خیابان سعدی دایر نمود و بعدازظهرها در آنجا مشغول کار شد. چون محیط اداره با روحیه‌اش سازگاری نداشت، در حدود سال 1353 استعفا داد و رسماً در محل کار به طور منظم مشغول شد. در اوایل فقط به خطّ نستعلیق می‌نوشت ولی گرفتن سفارش‌های خطوط دیگر باعث شد به خطوط نسخ و ثلث و... کشیده شود. چون خلق و خوی ایشان طوری بود که دوست داشت هرکاری را که سفارش می‌گرفت خوب انجام دهد، از روی خطوط استادان هر رشته مشق می‌کرد و همین امر باعث پیشرفت کار وی شد و به تدریج در خط نسخ و ثلث بیش از نستعلیق پیشرفت کرد. او مقارن انقلاب فعالیت چشمگیری از خود نشان داد و اعلامیه‌های انقلابی را خود به طور دست‌نویس می‌نوشت و تکثیر می کرد و با وجود خطر در حدود سال 1356 در انجام آن بسیار علاقه‌مند و بی‌باک بود. در همان زمان به کتابت «زیارت حضرت رضا (ع)» اقدام کرد که در ظاهر زیارت، ولی در حقیقت تمام مسائل سیاسی زمان به طور واضع در آن آورده شده و در تنویر افکار بسیار مؤثر بود. از این اثر او حدود ده هزار نسخه چاپ و منشر شد. همچنین جزوة قرآن خودآموزی به سفارش «شهید باهنر» کتابت کرد که سال‌ها در سطح مدارس ایران تدریس می‌شد. در هنگام انقلاب با مراکز انقلابی همکاری داشت و در موقع ورود اما (ره) به وطن حدود 120 پلاکارد برای استقبال از ایشان با همکاری اقوام و آشنایان نوشت. مدتی در حزب جمهوری فعالیت کرد و حدود یک سال و اندی در روزنامة انقلاب اسلامی کار کرد، سپس دوباره به دفتر خود بازگشت و آیات و روایات زیادی برای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان تبلیغات اسلامی و... نوشت. در حدود سال 1362 «نهج البلاغه» را برای انتشارات نگار خوشنویسی نمود.

بعد از انقلاب ابتدا در منزل و سپس در بعضی از مراکز فرهنگی مانند جهاد دانشگاهی و... مشغول تدریس شد و چند سالی نیز در مؤسسه علوی تدریس می‌کرد که بعضی از سنوات آن مقارن اقامت امام (ره) در این مدرسه بود. او از سال 1365 تا به حال مشغول تعلیم در دفتر کار خویش است و سال‌ها است که در انجمن خوشنویسان و سایر مراکز فرهنگی دولتی به تدریس می‌پردازند. او نمایندة انتخابی 4 وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در هیأت ارزشیابی هنری انجمن خوشنویسان ایران بود و چند سالی است که عضو هیأت تشخیص هنری در میراث فرهنگی و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و جشنواره جهانی خوشنویسان اسلامی در سال 1375 بوده که در جمهوری اسلامی ایران برگزار شد.

آثار ذیل تعدادی از معدود آثار چاپ شده این استاد فرزانه است:

منشور ولایت، پیام غدیر

دعای کمیل

زیارتنامه های مختلف از جمله حضرت رقیه علیها السلام، امام خمینی (ره)، وارث، امین الله، مناجات شعبانیه و ...

   زیارتنامه کامل حضرت امام رضا علیه السلام.
-    کتاب نماز به خطّ نسخ و نستعلیق.
-    فرحه القلوب به خطّ نسخ، نستعلیق.
-    بیا اینگونه باشیم، خطبه حضرت زینب سلام الله علیها.
-    خلق صدها تابلوی نفیس و ماندگار قرآنی و مذهبی به خطوط مختلف که به چاپ نیز رسیده است.
-    نوشتن سنگ مزار بزرگاني چون حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی، استاد احمد نیزیزی، فرزند علامه امینی و ...