احمد هروي
  • نام:احمد
  • نام خانوادگی:هروي
  • تاریخ تولد :1304
  • سال انتخاب :1388
  • برگزیده شده در حوزه :آموزش

حرف زدن از معلم قرآن 85 ساله ای كه تعداد شاگردانش در شش دهه تدريس به بيش از 200هزار نفر رسيده بيش از آن كه تعجب برانگيز باشد، ارزشمند است. همه شاگردان ، او را هميشه لباده بر تن با عرقچين ساده ای دور گردن و سوار بر دوچرخه قديمی اش می ديدند كه قبل از ورود به کلاس جايزه ها را از داخل خورجين بيرون می آورد. اين كه اين جايزه ها سرانجام نصيب چه كسی می شد به اندازه نشستن پای حرف های چنين استادی برای شاگردان مهم نبود. کلاس خيلی ساده برگزار می شد. بچه ها دورتادور هم و مكتبی می نشستند و يكی يكی قرائت می كردند. هيچ کلاسی بدون دادن جايزه تمام نمی شد.

حاج احمد هروی همه اين جايزه ها را از حقوق كارمندی اش می خريد و به شاگردانش می داد. چه كودكانی كه با همين جايزه های كوچک اما ارزشمند پای ثابت کلاس ها و جلسات شدند و تا سال ها بعد قرآن را ترک نكردند. خيلی از اين كودكان به مدارج بالای علمی رسيدند، اما در اين ميان چهره های بين المللی نيز ظاهر شدند و برای هميشه كارنامه استاد حاج احمد هروی را درخشان كردند.

مرحوم هروی كارمند راه آهن بود و در سال42 توسط مسئولان اين سازمان به عنوان معلم قرآن انتخاب شد. آن زمان کلاس درسی برايش فراهم و شاگردانی در اين کلاس ها ثبت نام كردند. اما بعد از آن حاج احمد، منتظر ثبت نام كسی نبود، خودش به مسجد ها می رفت و کلاس قرآن می گذاشت. خيلی وقت ها پيش می آمد از مسئولان مسجدی خواهش می كرد كه کلاس بگذارند و بعد با خورجينی پر از جايزه کلاس ها را برگزار می كرد.

ورودش به مسجد آيت ا... فقيه سبزواری هم به همين ترتيب بود. بعد از شكل گيری محله طلاب و تاسيس بزرگ ترين مكان مقدس آن، استاد هروی حاضر بود تا اين مسجد را مركز پرورش قاريان و حافظان برجسته قرآن در جهان كند كه چهره هايی چون عابدين زاده، وحيد مجتهدزاده، مهدی صياف زاده و كاظم بافتی گرامی از اين جمله اند كه اگر از همه آن ها بپرسی، روزهايی را به خاطر می آورند كه در اتاق استاد در خانه اش يا مسجد يا هرجايی كه امكان برگزاری کلاس وجود داشت، پای درس قرآنش می نشستند. خيلی وقت ها پيش می آمد استاد در هوای گرم تابستان يا سرمای طاقت فرسای زمستان با دوچرخه راهی کلاسی می شد كه يک يا دو شاگرد داشت. برای او تربيت يک نفر هم مهم بود و برايش وقت می گذاشت، برای همين هم ماندگار شد.